Bu Zamanda Doğduğum İçin Allah'a Hamd Ediyorum

- Bayram namazgahında, hatibin biraz yüksekte durduğunu ve önünde büyük bir kalabalık olduğunu gördüm. Kıyamet gününe benzer bir sahne hayal ettim: Resulullah Muhammed (Allah'ın selamı ve bereketi onun üzerine olsun) ve etrafında cennete girecek olan ümmetini tasavvur ettim. Kendi kendime dedim ki: Muhammed'in ümmeti... Yüzyıllar boyunca vefat edenler, bu zamanın insanları ve onlardan sonra gelecek olanlar... Sayıları milyarlarca! Peygamber'in (Allah'ın selamı ve bereketi onun üzerine olsun) etrafında halka halka toplandıklarında... Ben hangi halkada olacağım?! - En dış halkalarda mı olacağım? Resulullah'ı (Allah'ın selamı ve bereketi onun üzerine olsun) uzaktaki parlak yıldızları gördüğüm gibi mi göreceğim? - Yoksa daha mı yakın olacağım... Yüz hatlarını seçebilecek ve kelimelerini tam anlamasam da ses tonunu duyabilecek kadar mı? - Yoksa çok mu yakın olacağım... Ümmetinden kurtulanların kurtuluşuyla sevinçten parlayan o nurlu yüzünü seyrederek... Ki o, hadiste geçtiği üzere, sevindiğinde yüzü ay parçası gibi aydınlanırdı... Yüzünü görüp, sözlerini kelime kelime anlayarak mı? - Birisi diyebilir ki: (Kıyamet günü Peygamber'in etrafında böyle bir toplantı olacak mı?), ben de derim ki: Peygamber'in (Allah'ın selamı ve bereketi onun üzerine olsun) şu sözünü duymadın mı: (Kıyamet gününde bana en sevgili olanınız ve meclis bakımından bana en yakın olanınız... Ve kıyamet gününde bana en sevimsiz olanınız ve benden en uzak olanınız...).. Demek ki orada yakınlık ve uzaklık var. - Peki ben bu halkaların neresinde olacağım?! - Eğer ümmetin izzet ve güç dönemlerinden birinde doğmuş olsaydım... Belki de Mustafa'ya (Allah'ın selamı ve bereketi onun üzerine olsun) yakın bir halkada olma arzum daha az olurdu! - Ama bu zor zamanda doğduğuma göre, eğer Allah bana dinim üzere sebat etmeyi nasip ederse ve beni başkalarını sabit kılmakta, Müslüman çocuklarının kalplerine İslam onurunu aşılamakta kullanırsa... Neden ümit etmeyeyim?! - Peygamber'in (Allah'ın selamı ve bereketi onun üzerine olsun) şu sözünü duyarken neden ümit etmeyeyim: (Kargaşa ve fitne zamanında ibadet etmek, bana hicret etmek gibidir) (Sahih-i Cami)? Dünyadaki bu hicret gibi olan amelim, kıyamet günü onun yanındaki yakın bir halkaya "hicret etmeme" vesile olur. - Bu zamanda doğduğum için Allah'a hamd ediyorum.. Zorluğuna, hüzünlerine ve içindeki her şeye rağmen... Çünkü bunlar, kıyamet gününde Peygamberime (Allah'ın selamı ve bereketi onun üzerine olsun) yakın olma konusunda beni umutlandıran sebeplerin ta kendisidir. - Bu konuda şu ayetlerin huzuru bana yeter: (Allah hiçbir nefse gücünün yeteceğinden fazlasını yüklemez) ve (Yardım, çekilen sıkıntı nispetinde Allah'tan gelir), o halde neden korkayım? - Müjdelenin kardeşlerim, acı ve şikayet dolu ifadeleri bir kenara bırakın... Aksine bu acı gerçeklik sizin fırsatınızdır! Peygamber'e (Allah'ın selamı ve bereketi onun üzerine olsun) yakın bir halkada kendinize yer ayırtmak için... - Haydi, gayret edecek kimse yok mu?!