Fıkıh Sınırları ve İyilik Mertebeleri Arasında

Değerli bir kardeşimiz bana ulaşarak şunu sordu: "Anne ve babama bakıyorum, onlara harcama yapıyorum. Onlarla birlikte yaşayan, işi gücü ve geliri olan iki erkek kardeşim daha var; ancak onlar ebeveynimin masraflarına yeterince katkıda bulunmuyorlar. Bildiğiniz gibi ben de evliyim ve kendi ailemi de geçindiriyorum. Diğer iki kardeşimi de harcamalara katılmaları için zorlamak amacıyla, anne ve babama verdiğim miktarı azaltmam caiz midir?"

Soran kardeşe, fıkhi soruları cevaplamaktan kaçındığımı çünkü buna ehil olmadığımı belirttim ve onu konuyla ilgili yayınlanmış fetvalara yönlendirdim.

Birkaç gün sonra bana şöyle bir sesli mesaj gönderdi:

"Biliyor musunuz doktor bey? Size sorduktan sonra annemi ziyarete gittim. İçimde, kardeşlerimin anne ve babama karşı ihmalkar davranmaları ve yükün büyük kısmını bana bırakmaları nedeniyle bir sıkıntı vardı. Fakat annemi görür görmez göğsüm ferahladı ve içimdeki o sıkıntı uçup gitti.

Sonra kardeşlerimden biriyle bu konuyu konuştum, diğeriyle ise konuşmadım; çünkü onun öfkelenebileceğini ve annemin ondan duymak istemeyeceği sözler işitebileceğini biliyordum.

Bunun üzerine yardımı azaltmamaya, olduğu gibi devam ettirmeye karar verdim. Allah'ın hikmeti! Ertesi gün işe gittiğimde, patronum durup dururken bana şöyle dedi:

'Maaşına zam yapmak istiyorum. Allah senin rızkını genişletsin ve sana bereket versin'!!

Üstelik maaş zammı zamanı bile değildi!

Allah'ın hiç beklemediğim bir yerden gönderdiği bu rızka hayret ettim. Allah'ın bana olan keremi karşısında utancımdan eridim... Benim için önemli olan zamdan ziyade, Allah'ın lütfu, merhameti, cömertliği ve O'nun benimle olduğunu hissetmekti. Bundan sonra anne ve babama yaptığım yardımı azaltmayı sormaktan Allah'a sığınırım."

Buradaki can alıcı nokta şudur: Fıkhi hükümde bu gibi durumlar için bir çıkış yolu veya ruhsat olabilir; ancak daha yüce bir mertebe vardır: Anne ve babanızla olan ilişkinizi sadece helal ve haram sınırlarında bırakmamak; aksine onların onurunu, duygularını ve kendilerini evlatlarına yük gibi hissetmemelerini gözetmektir. Tüm bunları korumanın ecrini Allah'tan beklemektir.

Onlara iyilik yapmaya devam etmek; başkaları görevini yaptığı için değil, siz kendi görevinizi yapmak istediğiniz içindir.

Allah bu kardeşimize ve anne-babasına hayattayken de vefat ettiklerinde de iyilik eden herkese bereket versin. --------------