İbn Selul Resulullah'a hakaret mi etti ve buna rağmen o onu affetti mi?

1. Peygamber (Allah'ın selamı ve bereketi onun üzerine olsun) halim selim biridir, affeder ve bağışlardı, bu doğrudur; ancak bununla birlikte izzetli, onurlu ve heybetliydi. Dinimizin bir zillet ve aşağılanma dini olduğu hissini uyandıran "hoşgörü" söylemlerinde aşırıya kaçmaktan sakınmak gerekir, Allah'ı tenzih ederiz. 2. Dediler ki: İbn Selul, Beni Mustalık gazvesinde (Bizim ve onların durumu, 'Köpeğini semizlet ki seni yesin' diyenin sözü gibidir) demiş ve bununla Peygamber'i (Allah'ın selamı ve bereketi onun üzerine olsun) kastetmiş, buna rağmen Peygamber onu affetmiştir. 3. Öncelikle, bu rivayet mürseldir, dolayısıyla zayıftır ve kanıtlanmamıştır. Sabit olduğu varsayılsa bile, İbn Selul orada (Kureyş'in cübbeleri) diye adlandırdığı kişilerden bahsediyordu, bununla Muhacirleri kastediyordu ve Peygamber'in (Allah'ın selamı ve bereketi onun üzerine olsun) adını açıkça zikretmemişti. 4. Ancak sabit olan şudur ki o: (En izzetli olan, en zelil olanı oradan çıkaracaktır) demiştir. Bunda bile Peygamber'in adını açıkça söylememiştir. Biz açıkladık ki Peygamber buna sessiz kalmamış, aksine İbn Selul'e sorması için birini göndermiş, o da bunu söylemediğine dair üst üste yeminler etmiştir. İbn Selul'ün zillet içinde Peygamber'e yemin edişini hayal edin. 5. Aleniyette ise İbn Selul, insanların önünde Peygamber'e (Allah'ın selamı ve bereketi onun üzerine olsun) saygı gösteriyordu. Hatta İbn Hazm'ın El-Muhalla'da naklettiği ve İbn Abbas'ın azatlısı İkrime'den sahih kabul ettiği hadiste şöyle denir: Kureyş (Hudeybiye günü) dedi ki: (Ey Ebu Hubab -ki bu İbn Selul'ün künyesidir- biz Muhammed'in bu Beyt'i tavaf etmesini engelledik ama sana izin veriyoruz). O ise şöyle dedi: (Hayır, Allah'ın Resulü'nde -Allah'ın selamı ve bereketi onun üzerine olsun- benim için güzel bir örnek vardır)! (İbn Hazm dedi ki: Güvenilir ravilerin rivayetiyle sahih ve müsneddir). 6. Benzer bir olayda, münafıklardan biri Muhacirler hakkında kötü bir söz söylediğinde (Resulullah'ı zikretmedi ama onu ima etmek istedi), İbn Ömer şöyle dedi: Ben onu Resulullah'ın devesinin terkisine tutunmuş, taşlar ayaklarını yaralarken şöyle derken gördüm: Ey Allah'ın Resulü, biz sadece dalıp eğleniyorduk. Resulullah (Allah'ın selamı ve bereketi onun ve ailesinin üzerine olsun) ise şöyle diyordu: (Allah ile, O'nun ayetleriyle ve Resulü ile mi alay ediyordunuz?). 7. İşte münafıklar böyle zelil bir halde özür diler ve yemin ederlerdi. Onların Peygamber'e açıkça sövüp, arkalarına yaslanıp güldüklerini ve sonra Peygamber'in (Allah'ın selamı ve bereketi onun üzerine olsun) onları affettiğini hayal etmeyin! 16. İbn Teymiyye'nin (Es-Sarimü'l-Meslul ala Şatimi'r-Resul) adlı eserindeki muazzam sözüyle bitirelim: (Peygamber'e -Allah'ın selamı ve bereketi onun üzerine olsun- edilen tek bir hakaret kelimesi, binlerce kafirin Müslüman olmasıyla telafi edilemez. Çünkü Allah'ın dininin, kimsenin ona dil uzatamayacağı bir üstünlükle zahir olması, Allah ve Resulü katında, kutsalları çiğnenmiş ve basitleştirilmiş bir haldeyken birtakım toplulukların o dine girmesinden daha sevimlidir.) Yani İslam'ın şanının, kimsenin Peygamber'e dil uzatmaya cesaret edemeyeceği kadar yücelmesi, kafirler onun peygamberine söverek kutsallarını çiğnerken birçok insanın Müslüman olmasından Allah ve Resulü'ne daha sevimlidir. 17. Allah size rahmet etsin, İslam'ın hoşgörüsü ile zilleti birbirinden ayırın! (İzzet Allah'ındır, Resulü'nündür ve müminlerindir; fakat münafıklar bilmezler). Notlar: Bizim meselemizde gerçekleşen intikamın caizliği veya haramlığı konusunu, Peygamber'in -Allah'ın selamı ve bereketi onun üzerine olsun- kadrinin yüceliğini zikrettiğimiz her makama dahil etmeye gerek yoktur! Ben burada Müslümanlar arasında batıl delillerle yayılan zillet ve aşağılık ruhundan bahsediyorum. Kardeşlerim, makaleye yönelik soru ve itirazlarınızın çoğu dünkü makalede cevaplanmıştır: https://www.facebook.com/eyadqunaibi/photos/a.1414728445422520. 1073741826. 1409472375948127/1625993400962689/?type=1