Ümmet Hissiyatı ile Ümmet İçin Çalışmak Arasındaki Boşluğu Onarmaya Doğru

Müslümanları dinlerini yüceltmek ve tek bir ümmet olma bilincini canlandırmak için harekete geçirme noktasındaki derin boşluk, şu iki hususu düzeltmediğimiz sürece devam edecektir: 1. Hayatın üzerine inşa edildiği köklü anlamı aşılamak: Hayatımızı, onsuz yaşamaya dayanamayacağımız kadar anlamlı kılan nedir? İslam ümmetine aidiyet ve onun yücelmesi için çalışmayı da kapsayan Allah'a ibadet, bu hayata devam etmek için en büyük hedef ve en güçlü motivasyon haline geldiğinde; ümmetin meselelerini omuzlamak bir "sıkıntı" kaynağı değil, acıya rağmen bir huzur, izzet ve denge kaynağı olur. Ancak bu anlam kaybolursa, özellikle de anlık dopamin ve hızlı haz çağında, ümmet hakkında ciddi konuşmalar ve dinin yücelmesi için çalışmak birçokları için kalbin hayat bulması değil, bir yük ve keder gibi görünecektir. 2. Eyleme yol açmayan genel duygusal yüklemelerden kaçınmak: Acının çok olduğu ancak yapılacak işin netleşmediği bir söylemden birçok kişinin kaçması doğaldır; bu onların kalplerinin ölü olmasından değil, nefsin sonu gelmez ve çıkışı olmayan bir acıya dayanamamasındandır. Bu nedenle ümmet davası sadece acıyı tekrarlayarak veya haberleri çoğaltarak canlandırılamaz; aksine şu iki şeyle birlikte canlanır: Bu acıyı yıpratıcı değil onurlu kılan anlamı aşılamak ve acıyı bilince, duruşa ve eyleme dönüştüren pratik yolu açmak.