← Makaleler sayfasına dön
Bu içerik otomatik olarak çevrilmiştir. Arapça orijinalini görüntüle

Psikolojik denge, sıklıkla gözden kaçırdığımız çok önemli bir konudur.

29 Mart 2014
Psikolojik denge, sıklıkla gözden kaçırdığımız çok önemli bir konudur.

Psikolojik olarak dengeli olmak demek; kendinizle uyum içinde olmanız, kendinize karşı dürüst olmanız, size iyilik yapana sevgi ve vefa duymak gibi fıtri insani özelliklere sahip olmanız, büyüğe saygı duyup küçüğe şefkat göstermeniz, cana yakın olmanız ve başkalarıyla kolay geçinmeniz demektir. Öte yandan, psikolojik olarak bozulmuş kişi kendini kandırır, tartışmalarda haddi aşar, insanlara karşı kibirlenir, onlar hakkında kötü zan besler ve nasihatlerini kabul etmez. Düşmanlıkta çok katıdır; biriyle ters düştüğünde, o kişinin iyi yönlerini hiç umursamadan onu aşağılamak için her türlü yolu dener. Haset eder, kin tutar ve eğer başkasının mertebesine yükselemezse, kendi eksikliğini hissetmemek için onu aşağı çekmeye çalışır. Bu psikolojik bozukluk, dar dindarlık anlayışına sahip olduğunu düşünenler arasında bile pek çok sorunun kaynağıdır. "Görünürdeki" dindarlığın psikolojik denge ile birleşmesi ne kadar güzel, psikolojik bozuklukla birleşmesi ise ne kadar çirkindir. Hatta İslam'ın pek çok öğretisi, psikolojik dengeyi korumak için gelmiştir; çünkü bu, "dindarlığın" temel bir rüknüdür. Bazen bazı yönlerden günahkar olan ama psikolojik olarak dengeli ve fıtratı temiz bir insan bulabilirsiniz. Bu kişiler, kendisini dindar sayan pek çok kimseden Allah Teala'ya daha yakın olabilirler! Çünkü onlar "dindarlığın" unutulmuş bu yönünü, yani psikolojik dengeyi kazanmışlardır. Bu insanlar iyiliğe davet edildiklerinde ona ne kadar da yakındırlar. Bu bağlamda, Buhari ve Müslim'in rivayet ettiği, Allah Resulü'nün (Allah'ın selamı ve bereketi onun üzerine olsun) şu hadisini anlıyoruz: (İnsanları madenler gibi bulursunuz: Cahiliye döneminde hayırlı olanlar, dini kavradıkları takdirde İslam'da da hayırlı olanlardır. Bu yönetim işinde insanların en hayırlısını, ondan en çok nefret edenler olarak bulursunuz. İnsanların en şerlisini ise iki yüzlü olanlar olarak bulursunuz; şunlara bir yüzle, bunlara başka bir yüzle giderler). İnsanlar madenler gibidir. Cahiliye döneminde psikolojik olarak dengeli olanın, İslam'da insanların en hayırlısı olduğunu görürsünüz. Yalancı ve dalkavuk olan ise, din kisvesine bürünse bile insanların en şerlisidir: Eğer karakter kötü bir karakterse, ne edep fayda verir ne de edip. Allah'ım, bize dengeli kişilikler nasip eyle.