Bazı ailelerde, aile bireylerinden birinin hastalık veya ailevi sorunlarla imtihan edildiği olur... Ailenin geri kalanı…

Bazı ailelerde, aile bireylerinden birinin hastalık veya ailevi sorunlarla imtihan edildiği olur... Ailenin geri kalanı onun derdini yüklenir.. Ona yardım etmeye çalışırlar.. Sonra belli bir noktaya gelirler ve onu sorunundan çıkaramazlar.. Ne hastalığı iyileşir ne de eşiyle olan durumu düzelir.

Burada çok incitici olan şey "psikolojik yapışıklık"tır; öyle ki hepsinin veya bazılarının mutluluğunu ve huzurunu, bu imtihan edilen kişiyi sorunundan kurtarmaya bağlamasıdır. Hayata normal bir şekilde dönmeyi, imtihan edilen kişiye karşı bir "ihanet" veya "vefasızlık" olarak görürler. Hayatın tadının kaçmasını "akrabalık hakkı" olarak görürler, denge bozulur ve bu durum eş, anne, baba veya kardeş rollerini yerine getirmelerine yansır. İmtihan edilen kişinin sorunu çözülmediği sürece bu diğer ilişkilerde kusurlu davranabileceğini düşünürler. Bu da gerginliğe ve aile huzurunun sarsılmasına yol açar; böylece tek bir sorun birçok soruna dönüşür ve asıl imtihan edilenle birlikte herkes imtihan edilir hale gelir!

Burada "psikolojik mesafe" ilkesini uygulamak gerekir; öyle ki huzurunuzu ve mutluluğunuzu yakınınızdan belanın kalkmasına bağlamayın. Aşırı yapışıklık, biri düştüğünde herkesin düşmesi demektir ve bu imtihan edilene fayda sağlamaz, aksine diğerlerini de beraberinde sürükler! Senin psikolojik olarak "yanman" imtihan edilene fayda sağlamaz, yolunu aydınlatmaz; aksine sırtını dayadığı desteği kırar. Sakın hayatının tadının kaçmasının ve ruhunun kararmasının vefanın kanıtı ve imtihan edilenin senin üzerindeki haklarından olduğunu sanma!

Sebeplere sonuna kadar sarıl, yakınına elinden geldiğince yardım et, sonra eğer belasından kurtulamazsa bil ki bu hayatta kayıplar kaçınılmazdır ve yeni durumla yaşamayı öğrenmelisin.

İmtihan edilen kardeşinin/babasının/oğlunun durumunu zihninde çizdiğin ideal tabloyla kıyaslama: "Eskisi gibi sağlıklı olmasını istiyorum"... "Onu bu halde görmeye dayanamıyorum".. Allah'ın takdir etmediği şeyle kıyaslama yapmak faydasız bir yorgunluktur!

Sosyal rollerine dön ve eşine/ebeveynine/çocuklarına karşı... ve her şeyden önce Aziz ve Celil olan Rabbine, sonra da kendine karşı görevlerini yerine getir..

Bütün bunlar imtihan edileni unutman veya onu yarı yolda bırakman anlamına gelmez, aksine: Her hak sahibine hakkını ver...

Sonuç olarak: Bunların hepsi vefalı ve birbirine bağlı aileler içindir; yoksa tam tersinin hatırlatılması gerekenler olduğunu da biliyoruz: İmtihan edilen yakınıyla ilgilenmesi ve ona elinden gelen yardımı sunması gerekenler.

Biz bu dünyaya ancak imtihan için geldik ve başkalarının belalarıyla güzel bir şekilde ilgilenmen, bu imtihandaki başarın bir parçasıdır.