Hatiplikten ilk men edildiğim zamanı hatırlıyorum... Eskiden hutbe verdiğim aynı camiye gittim, oraya yedek bir hatip g…

Hatiplikten ilk men edildiğim zamanı hatırlıyorum... Eskiden hutbe verdiğim aynı camiye gittim, oraya yedek bir hatip gönderilmişti...

Hutbeye, hadis olmayan bir sözü hadismiş gibi söyleyerek başladı, ifadeleri yapmacık bir tavırla tekrar edip durdu ve minberde sallanmaya başladı... Önümdeki duvara yaslanmış çocukların alay ederek gülüştüklerini gördüm...

O çocukların durumunu, hutbe verdiğim ve babaların çocuklarını getirip: "İyad Bey'e selam ver, yarın senin de onun gibi olmanı istiyorum" dediği, çocuğun da gözlerinde saygı ve sevgiyle selam verdiği günlerle kıyaslayınca acı duydum.

Bu "işkence gibi" hutbeden çıktığımızda kardeşlerden biri bana dedi ki: "Senin hutbenden çıktıktan sonra her zaman oğlum Velid'e sorardım: 'Doktor ne anlattı?' O da hutbenin birçok maddesini hatırlayarak cevap verirdi... Bugün çıkar çıkmaz oğlum bana dedi ki: 'Baba, hatibin ne dediğini sorma. Hiçbir şey anlamadım!'".

Etkili hatiplerin engellenmesi ve yerlerine komik veya sıkıcı olanların getirilmesi gelecek neslin yok edilmesidir! Onları Cuma ibadetinden soğutmak ve dinin tamamını gözlerinde basitleştirmektir. Birçok çocuk artık Cuma hutbesi dışında hiçbir dini hitabet duymuyor.

Bundan sonra açık irtidat vakalarını, kimlik kaybını, her düşüğün taklit edilmesini, ahlaksız gruplara bağlanmayı ve çocuklar arasındaki derin dini cahilliği, ardından kaybolmuşluk, intihar ve suç vakalarını duyduğunuzda şaşırmayın.... Tüm bunlardan sorumlu olanlara diyoruz ki: Allah Teala'nın şu sözünü hatırlayın: (Kıyamet gününde kendi günahlarını tam olarak, bilgisizce saptırdıkları kimselerin günahlarının bir kısmını da yüklensinler diye böyle yaparlar. Bak, yüklendikleri şey ne kötüdür!).