"Şeyhülislam İbn Teymiyye hapse girdiğinde, mahkumların satranç, tavla gibi oyunlarla ve namazı terk ederek içinde bulu…

"Şeyhülislam İbn Teymiyye hapse girdiğinde, mahkumların satranç, tavla gibi oyunlarla ve namazı terk ederek içinde bulundukları durumdan gaflet içinde oyalandıklarını gördü. Şeyh bu durumu şiddetle kınadı ve onlara namaza devam etmelerini, salih amellerle, tesbihle, istiğfarla ve dua ile Allah'a yönelmelerini emretti. Onlara ihtiyaç duydukları sünnet bilgilerini öğretti, hayırlı işlere teşvik etti ve buna özendirdi. Öyle ki hapis, içindeki ilim ve din meşguliyetiyle zaviyelerden, ribatlardan, tekkelerden ve medreselerden daha hayırlı hale geldi. Mahkumlardan birçoğu serbest bırakıldıklarında onun yanında kalmayı tercih eder oldular ve yanına gelen gidenler o kadar çoğaldı ki hapishane onlarla dolup taşmaya başladı." (İbn Abdülhadi, el-Ukudü'd-Dürriyye fi Menakıbi İbn Teymiyye adlı kitabında)