Kendine dürüstçe sor: Bu uygulamaları gerçekten hayır için mi kullanıyorsun, yoksa içindeki bazı hayırları fitneye yakın kalmak için bir mazeret olarak mı kullanıyorsun? Akıllı kişi fitnenin etrafında dolanıp durmaz, sonra düştüğünde ise "Kendime hakim olamadım" demez!
Bazen insan, kendisini günaha sürükleyen bir kapı olduğunu bilir ancak o kapıyı açık tutmak için sürekli bahaneler arar. Örneğin şöyle der: "Sosyal medyada dini vaazlar var, akrabalarımla bağımı (sıla-i rahim) oradan kuruyorum, Müslümanların haberlerini takip ediyorum ve faydalanıyorum."
Bu sözler görünüşte güzeldir, ancak kendinize karşı dürüst olun: Onun size olan faydası mı daha büyük, yoksa zararı mı?
Müstehcenlikten tövbe eden bir kardeşimizin hikayesinde; kendisini bu günaha sürükleyen her şeyden samimiyetle uzaklaşmak istediğinde, aklına gelen ilk şey "sosyal medya" oldu. Kendi kendine dürüstçe sordu: "Ben bundan ne kazanıyorum?"
Onu silmeye karar verdiğinde, şeytan ona hemen faydalarını hatırlatmaya başladı! Aniden şeytan ona hayrı göstermeye başladı ve şöyle dedi: "Kaçıracağın bir vaaz var, akrabalık bağların var, Müslümanlara taziyede bulunman gerek." İşte ibret buradadır ey cemaat; eğer bir şey sizin için günaha açılan apaçık bir kapı haline gelmişse, kendinizi onun faydalarıyla kandırmayın.
Bilinen şer'i kaide şöyle der: "Zararı önlemek, fayda sağlamaktan önceliklidir."
Evet, bazı araçlara daha sonra geri dönebilirsiniz; ancak bu, güçlendikten ve net sınırlar koyduktan sonra, akıntıya kapılan bir boğulan gibi değil, kontrollü bir giriş yaparak olmalıdır.
Bu yüzden fitne sebeplerine "içinde hayır var" demeyin, aksine kendinize dürüstçe şunu sorun: