← İslam'ınla İzzetli Ol sayfasına dön
Bu içerik otomatik olarak çevrilmiştir. Arapça orijinalini görüntüle
Allah'ın selamı ve rahmeti üzerinize olsun.
Müslüman ve öteki arasındaki ilişki nedir? Müslüman olmayan insanlara bakışım nasıl olmalı? Onlar kafir ve müşrik midir? Peki, eğer kafirlerse, nasıl oluyor da içlerinden bazıları bana nazik davranıyor ve iyilik yapıyor? Dinimin onları kafir olarak gördüğünün bilinmesinden rahatsız olur muyum? Eğer dinimin tamamıyla gurur duyuyorsam, neden bunu onlardan saklayayım? Bunu yaparak kendimle tutarlı mı oluyorum? Bir Müslüman olarak insanlara göstermekten utanacağım bir şeyim mi var?
Bunlar pek çok kişinin zihnini meşgul eden ve net cevaplara sahip olmadıkları sorulardır. Bu konuları, geçtiğimiz üç bölümde konuştuğumuz "Yaratıcı merkezli bakış açısı" ışığında tartışacağız.
Merkezilik terimi, Allah'a kulluk etmenin ve hayatımızın her alanında O'na boyun eğmenin bir başka ifadesidir. Kendinize ve başkalarına bakışınızda Allah'a boyun eğmek; başkalarına karşı takındığınız tavırlarda ve onlarla iletişim kurma biçiminizde, O'nun adaletine, hikmetine ve merhametine inanarak ve güvenerek Allah'a teslim olmaktır.
Merkezilik aynı zamanda Tevhid'in bir ifadesidir; nesneler, kişiler ve ilkeler hakkındaki hükümlerinizde tek kaynağınızın Allah Teala olmasıdır. Ölçülerinizin yalnızca Allah Teala'dan alınması, O'nun emrinin tek hakikat, geri kalan her şeyin ise batıl olduğunu bilmenizdir.
İslam'a mensup pek çok kişi, Tevhid ve Allah'a kulluk konusunda kusur işlediği halde iyi yolda olduğunu sanmaktadır. Bu kusurun en belirgin olduğu alanlardan biri, kişinin kendisine ve başkalarına bakışında ve onlarla olan ilişkilerinde ilahi hükümlerden sıyrılması; ayet ve hadislerde gelen "iman ve küfür", "mümin ve kafir" ayrımından rahatsızlık duymasıdır. Ayrıca İslam'ın bireyler ve toplumlar arasındaki ilişkileri düzenleme yetkinliğinden şüphe etmektir.
Müslümanların çocuklarından birçoğu artık Yaratıcı merkezli olmayı, O'na kulluğu, O'na boyun eğmeyi ve tüm bunlarda Yaratıcıyı birlemeyi kabul etmiyor. Alternatif ölçütlerin olması gerektiğini düşünüyorlar. İslam'dan sadece ahlakını ve ibadetlerini almamız gerektiğini, günümüzü ise sekülerizm, dünya vatandaşlığı ve dinlerine bakılmaksızın bir ülkenin vatandaşları veya dünya sakinleri arasındaki eşitlik kavramlarıyla yaşamamız gerektiğini savunuyorlar.
Hümanist ölçütleri benimsiyorlar; onlara göre iyi insan, inancına ve Yaratıcı ile olan ilişkisine bakılmaksızın insana karşı ahlaklı davranan kişidir. Kötü insan ise, inancına ve Yaratıcı ile olan ilişkisine bakılmaksızın insana kötülük yapandır. Bu, Yaratıcı Teala'nın merkeziliği yerine insan merkezliliğin en açık tezahürlerinden biridir.
Birçok Müslüman genç, başkalarını "kafir" veya "müşrik" olarak nitelendirmeyi sözlüğümüzden çıkarmamız gerektiğini düşünüyor. Çünkü onlara göre bu durum toplumsal dokuyu, ulusal birliği ve gezegen sakinleri arasındaki bir arada yaşamayı tehdit ediyor.
Merkezilik Yaratıcıdan insana kayınca, hakikat de mutlaktan göreceliğe dönüştü. Artık bu kişiler için hakikat, Allah Teala'nın Kur'an'da hak dediği veya Resulü'nün (Allah'ın selamı ve bereketi onun üzerine olsun) hak dediği şey değildir. Aksine size şöyle derler: "Bu senin için hak olabilir ama bir Hristiyan, Yahudi veya Budist için hak değildir. Sen onu hak görüyorsun ama onlar görmüyor." Sanki başkalarının İslam'ın hakikat olduğunu inkar etmesi, onun gerçekte hak oluşuna zarar veriyormuş gibi; ya da onların batıl inançlarına olan bağlılıkları, o batılı göreceli bir hakikat yapıyormuş gibi davranıyorlar. Artık hakikatin bir merkezi kalmadı, insanların sayısı kadar hakikat türedi. Bu yolla, İslam'ın getirdiği hakikati inkar edenin kafir olduğu gerçeğinden kurtulmaya çalışıyorlar.
Ya da bazılarının şöyle dediğini duyarsınız: "Biz onların dinine göre kafiriz, onlar da bizim dinimize göre kafir." Bununla kastedilen, küfür lafzının ne bizi ne de onları ayıplamadığı, sanki hepimizin eşit olduğudur. Tüm bunlar Yaratıcı merkezli bakışın, O'na kulluğun ve her işi O'na döndürerek O'nu birlemenin ihlal edilmesidir.
Şirkten bahsettiğimizde genellikle insanlara veya taşlara rüku ve secde etmek, onlardan yardım dilemek ve dua etmek ya da Allah'ın emirlerini yönetim düzeyinde devre dışı bırakarak yasama şirki akla gelir. Ancak namazlarında Allah'a yönelen, fakat kalplerinin ve akıllarının kıblesi tamamen farklı olan bireylerin işlediği bir şirk türü olduğunu unutuyoruz. Bu, Müslümanların birçoğu arasında yaygın bir hastalıktır.
Allah Teala şöyle buyurmuştur: "Hayır, Rabbine andolsun ki onlar, aralarında çıkan çekişmeli işlerde seni hakem yapıp, sonra da verdiğin hükme karşı içlerinde hiçbir sıkıntı duymaksızın tam bir teslimiyetle boyun eğmedikçe iman etmiş olmazlar." Bu, itaati Allah'a itaatten gelen Resulullah'ın her konuda hakem kılınmasını kapsar: Bir şeyin hak mı batıl mı, doğru mu yanlış mı, zulüm mü adalet mi olduğuna hükmetmekte ve insanların kafir mi Müslüman mı olduğuna karar vermekte. Bu konularda hüküm hümanist ölçütlere değil, Allah'a ve Resulü'ne aittir. Müslüman, tüm bunlarda Allah'ın hakkını gözeterek ve O'nu yücelterek hareket eder; O'nun hükmedenlerin en hayırlısı olduğuna, hükmünde tüm insanlar için hakikat, hikmet, rahmet ve adalet bulunduğuna inanır.
Bu girişin ışığında Müslümanın ötekiyle olan ilişkisini tartışalım. Pek çok kişinin zihninde Müslümanların başkalarıyla ilişkisine dair ikili bir ayrım kök salmış durumda: Ya onların kafir olduğunu söyleyip onlara kötü davranacak, belki de kanlarını ve mallarını helal sayacaksınız; ya da kafir olmadıklarını söyleyip onlara iyi davranacak ve adil olacaksınız. Bu, dinimiz hakkındaki cahilliğimizden kaynaklanan batıl bir ayrımdır.
Birini küfürle nitelendirmek, üzerinde oynama yapamayacağımız ilahi bir hükümdür. Aynı zamanda bunun; kullarına bir annenin evladına olan şefkatinden daha merhametli olan Rahman, Rahim, Rauf, Vedud ve Halim olan Allah'ın hükmü olduğuna inanırız. Biz, kullarına karşı O'ndan daha merhametli olamayız.
Burada önemli bir not: Kafir sıfatı, bazı kafirlere mesajın ulaşmamış olabileceği gerçeğiyle çelişmez; dolayısıyla bu kişilerin dünyadaki durumlarına bakılarak cennetlik veya cehennemlik olduklarına dair kesin bir hüküm verilmez. Peki, Allah onlara ne yapacak? Bu durumu "Müslüman Olmayanların Hepsi Cehennemlik mi?" adlı bölümde detaylıca anlattım. Bugün konumuz, sizin dünyada kafirlerle olan ilişkinizdir.
İnsanlar hakkındaki bu ilahi küfür hükmü, bizi onlara zulmetmeye veya kibirlenmeye değil, aksine onlara acımaya ve şefkat duymaya sevk eder. Bu durum bizi, onlarla din kardeşi olabilmek ve Allah'ın mümin kullarına vaat ettiği cennete onlarla birlikte girebilmek için hidayetlerine vesile olmaya hırslandırır.
Bu yüzden zamanımızda birçok insanın hidayetine vesile olan kişilere bakın. Hepsi Allah'ın başkaları hakkındaki küfür hükmüne inanırlar. Şeyh Ahmed Didat, Dr. Zakir Naik, Dr. Abdurrahman el-Sumait ve daha niceleri. Videoları ve dersleri farklı dillerdeki kafirlere ulaşsın diye tercüme etmeye çalışırken tek motivasyonumuz, onlara duyduğumuz merhamet, onlar için iyilik istememiz ve onları Allah'ın dinine davet ederek Allah'tan sakınmamızdır.
Buna karşılık, "kafir" isminden tiksinen ve bunu inkar edenlere bakın; onlardan hangisinin eliyle bir kişi hidayete ermiştir? Eğer onları küfür hastalığına yakalanmış olarak görmüyorsa, neden onları bu hastalıktan kurtarmaya çalışsın ki?
Küfür sıfatı ağır bir sıfattır; bu İslam'ın itici olmasından değil, kafirin durumunun tehlikeli olmasından kaynaklanır. Bu sıfat, o insanların küfürden kurtarılmaya ne kadar muhtaç olduklarını size hissettiren bir nitelemedir.
Dolayısıyla, eğer Müslümanlara dinlerinden dolayı düşmanlık etmeyen, İslam'a dil uzatmayan, Müslümanlara zarar vermek için otoritelerden veya Batılı devletlerden güç almayan ve kendi dinlerinden olup Müslüman olanları öldürmeyen barışçıl bir gayrimüslim size: "Senin dinin benim hakkımda ne diyor?" diye sorarsa, ona şöyle de: "Müslüman olman gerektiğini söylüyor."
Peki, "Müslüman olmazsam kafir mi olurum? Yani bana zarar vermeyi helal mi görüyorsun?" derse, ona deriz ki: "Hayır, aksine senin kafir olduğuna hükmeden Allah, bana sana karşı ihsanla (iyilikle) davranmamı emretmiştir." Onlara iyilik etmenizi ve adaletle davranmanızı emretmiştir: "Şüphesiz Allah, adaletli davrananları sever." Rabbim bana sana iyilik etmemi emrederek şöyle buyurdu: "Şüphesiz Allah, adaleti ve ihsanı (iyiliği) emreder." Bu emir geneldir. Rabbim bana sana karşı adil olmamı ve güvenilir olmamı emrederek şöyle buyurdu: "Şüphesiz Allah size, emanetleri ehline teslim etmenizi ve insanlar arasında hükmettiğinizde adaletle hükmetmenizi emreder." Bu, tüm insanlar içindir. Sana güzel söz söylememi emretti: "İnsanlara güzel söz söyleyin." Bu da tüm insanlar için genel bir ifadedir.
Ayrıca bana, senin iyiliğine karşılık vermemi ve ahdine vefa göstermemi emrederek şöyle buyurdu: "Allah'ın ahdine vefa gösterin." Seninle yaptığım sözleşmeyi Allah'ın ahdinin bir türü kıldı ve vefa borcunun büyüklüğünü vurgulamak için bu ahdi Kendisine nispet etti.
Rabbim, eğer kafir bir babam veya annem varsa onlara iyi davranmamı emrederek şöyle buyurdu: "Eğer onlar, hakkında bilgin olmayan bir şeyi Bana ortak koşman için seni zorlarlarsa, onlara itaat etme; fakat dünyada onlarla iyi geçin."
Ey bana soru soran kişi! Eğer kafir bir akrabamsan, Rabbim bana seninle akrabalık bağını sürdürmemi emretti. İbn Kayyım'ın dediği gibi: "Allah, akrabalık bağını koparanları yermiş, bu bağın koparılmasını büyük bir günah saymış ve kafir de olsa akrabanın hakkını vacip kılmıştır." Nitekim Allah şöyle buyurur: "Adını anarak birbirinizden dilekte bulunduğunuz Allah'tan ve akrabalık bağlarını koparmaktan sakının. Şüphesiz Allah, sizin üzerinizde tam bir gözeticidir." Hadis-i şerifte ise şöyle buyurulur: "Akrabalık bağını koparan cennete giremez." Allah, kafir de olsa akrabaya bir hak tanımıştır; küfür, dünyadaki bu hakları düşürmez. İbn Kayyım şöyle der: "Küfür, dünyadaki hakları düşürmez."
Ey soru soran kişi! Rabbim bana; anne-baba, akraba, yetim, yoksul veya komşu olsan da kafir bile olsan sana iyilik etmemi emretti. Allah Teala şöyle buyurur: "Allah'a ibadet edin ve O'na hiçbir şeyi ortak koşmayın. Anne-babaya, akrabaya, yetimlere, yoksullara, yakın komşuya, uzak komşuya, yanınızdaki arkadaşa, yolda kalmışa ve ellerinizin altında bulunanlara iyilik edin." İbn Kayyım'ın dediği gibi: "Bu ayette zikredilen herkesin, kafir olsa bile hakkı vaciptir."
Ey soruyu soran! Dinime karşı savaşmadığın sürece, Rabbim senin kafir olman nedeniyle gönüllü sadaka malından sana harcama yapmaktan kaçınmamı yasaklamıştır. Bazı müminler kafirlere sadaka vermekten çekindiklerinde Allah Teala şöyle buyurmuştur: "Onları hidayete erdirmek senin üzerine borç değildir, fakat Allah dilediğini hidayete erdirir. Hayır olarak ne harcarsanız, bu kendi iyiliğiniz içindir. Siz ancak Allah'ın rızasını kazanmak için harcarsınız." Siz sadakalarınızla Allah'ın rızasını arıyorsunuz; bu insanların kafir olduğuna hükmeden Allah, onlara harcama yapmanızı ve bu yolla Kendi rızasını kazanmanızı teşvik ediyor.
Rahmetli Doktor Sumait ve onun gibi hayırseverler, Afrika'da birçok dernekle birlikte gayrimüslimler için kuyular kazıyor, okullar açıyor ve sağlık merkezleri inşa ediyorlardı. Onlara İslam'ı anlatıyorlardı ancak tüm bunları yapmadan önce Müslüman olmalarını şart koşmuyorlardı. Onlar Peygamberimizin (Allah'ın salat ve selamı onun üzerine olsun) şu sözünü hatırlıyorlardı: "Her canlıya yapılan iyilikte bir sevap vardır."
Ey soru soran kişi! Eğer İslam'a yakın olduğunu hissedersem, kalbini İslam'a ısındırmak için zekat malımdan sana pay ayırmamı Rabbim bana emretmiştir; "Müellefe-i Kulub" (kalpleri İslam'a ısındırılacak olanlar) zekatın verileceği yerlerdendir. Peygamberim bana sana merhamet etmemi emrederek şöyle buyurdu: "Merhametli olanlara Rahman merhamet eder. Yeryüzündekilere merhamet edin ki gökteki de size merhamet etsin." Yeryüzündekiler ifadesi herkesi kapsar.
Eğer mazlum isen sana yardım etmem ve eğer gücüm yetiyorsa hakkını alman için çabalamam gerekir, seni ezen bir Müslüman olsa bile. Peygamberim (Allah'ın salat ve selamı onun üzerine olsun), her türlü mazluma yardım etmek üzerine kurulan "Hilfu'l-Fudul" antlaşmasını övmüştür. Rabbim beni sana zulmetmekten sakındırmış ve Peygamberim bana mazlumun duasının geri çevrilmeyeceğini haber vermiştir; bu mazlum bir kafir, zalim ise bir Müslüman olsa bile.
Ey soru soran! Dinime karşı savaşmadığın sürece, Peygamberim bana karşı dürüst ve güvenilir olmamı emretmiştir; öyle ki canın ve malın konusunda benden emin olmalısın. Sana ihanet etmem ve seni aldatmam. Şöyle buyurmuştur: "Mümin, insanların canları ve malları konusunda kendisinden emin olduğu kişidir." Burada "insanlar" ifadesi geneldir.
Sana iyilikle, adaletle, güzellikle ve vefayla davranmam gerekir; canın, malın, seni aldatmak ve sana ihanet etmek bana haram kılınmıştır. Dolayısıyla ben, Allah'ın senin hakkındaki emrine uyarak, sana kendi dininden olan birinden daha iyi davranırım. Sana merhamet ederek sunabileceğim en büyük iyilik ise, seni Allah'a iman etmeye, içinde bulunduğun küfür ve şirki bırakmaya davet etmemdir. Çünkü ben senin için küfrün sonucundan, dünyada kaybolup gitmenden ve ahiretteki ateşten korkuyorum.
Sana karşı, Buhari'de geçen hadis-i şerifteki Peygamberimizin (Allah'ın salat ve selamı onun üzerine olsun) şu hassasiyetiyle yaklaşıyorum: "Benim ve insanların durumu, ateş yakan bir adamın durumuna benzer. Ateş etrafı aydınlatınca pervaneler ve böcekler kendilerini ateşe atmaya başlarlar. Adam onları engellemeye çalışır ama onlar onu dinlemeyip ateşe atılırlar. İşte ben de sizin kuşaklarınızdan tutup sizi ateşten korumaya çalışıyorum, siz ise ateşe atılıyorsunuz."
Tüm bunlar, ey soru soran kişi, İslam dışındaki inancının batıl olduğu konusunda seninle açık ve dürüst olmama engel değildir. Sana münafıklık yapıp, küfür üzereyken iyi bir yolda olduğun vehmine kapılmana izin vererek seni kandırmayacağım. Benim derdim senin beni bir Müslüman olarak kabul etmen, bana zarar vermemen veya senden mal ya da iyilik elde etmek değildir. Benim hedefim bizzat sensin; senin için hayır istiyorum çünkü ben senin için çıkarıldım: "Siz, insanlar için çıkarılmış en hayırlı ümmetsiniz."
Ve şunu iyi bil ki; tüm bunları seninle sadece Allah rızası için, dini bir görev olarak yapıyorum. Bunu "vatanseverlik" veya "hümanizm" gibi sürekliliği garanti etmeyen, fedakarlığa itmeyen belirsiz kavramlar adına yapmıyorum. Çünkü bu muamele bazen meşakkat ve sorumluluk gerektirir. Beni dışlayan kafir bir akrabamla bağı koparmadığımda, beni küfre zorlayan anne-babama iyi davrandığımda veya darda olduğum halde sana sadaka verdiğimde; vatanseverliğin bana vaat ettiği bir cennet veya kaçmamı sağlayacağı bir cehennem yoktur. Hümanizmin de cenneti veya cehennemi yoktur. Ancak bana sana böyle davranmamı emreden Rabbimin katında cennet ve cehennem vardır.
Kıymetli dostlar, şu an dünyada diğer din mensupları için ideal bir örnek teşkil eden Müslüman toplumlar pek bulunmuyor. Bu insanlar, Müslüman olduklarında kendilerini koruyacak, arkalarında duracak ve kendi ailelerinden gelecek bağnaz saldırılardan onları muhafaza edecek devletlerin koruması altında da değiller. Peki, tüm bunlar onların Müslüman olmamaları için bir mazeret midir? Kesinlikle mazeret değildir; ancak bu durum bizim üzerimize büyük bir sorumluluk yüklemektedir. Bu eksikliği, onlara karşı güzel ahlakımızla ve şeriatın sınırlarına uygun davranışlarımızla telafi etmeliyiz ki kalplerini kazanalım ve İslam'a girişlerini kolaylaştıralım.
Bunu söylerken, ailelerinin zulmünden korkarak Müslüman olan kardeşlerimizin durumlarını biliyorum. Bu anlattıklarımız birçok soruyu beraberinde getirecektir: Bu, savaşmayan bir kafire Müslüman gibi mi davranacağım anlamına gelir? Kafire sevgi beslemek caiz midir? Peki ya savaşan kafirlerin durumu nedir? Allah'ın izniyle gelecek bölümlerde bunları cevaplayacağız.
Sonuç olarak ey değerli dostlar; Müslüman insanların en iyisi, en doğrusu, en açığı ve insanlara karşı en merhametli olanıdır. Dinimizin tamamıyla gurur duymalıyız, çünkü saklayacak hiçbir şeyimiz yok. Bizim gizli ajandalarımız, aslında ilan ettiğimiz ajandalarımızla aynıdır: Alemlere rahmet olmak ve insanlar için çıkarılmış en hayırlı ümmet olmak. Öte yandan Müslümanların düşmanlarının gizli ajandaları vardır; Müslümanları dinden çıkmış sayarlar ama bunu açıkça söylemezler. Aksine, küfrü süsleyip Müslümanların gönlünde İslam'ı değersizleştirerek bu dışlama politikasını uygulamak için her türlü yöntemi kullanırlar. Bazen insani yardım, bazen kültürel değişim, bazen de fikri aydınlanma maskesi altında dinimiz hakkında şüpheler yayarlar. Kişisel özgürlük ve cinsel eğitim gibi sloganların arkasına sığınarak fıtrata savaş açar ve kötülüğü yayarlar.
Gizli ve kötü niyetli ajanda sahipleri hain ve kalleştirler; bizler ise açık ve şeffafız. Bu yüzden onların başlarını kuma gömmeleri müstahaktır, bizim ise dinimizle başımızı dik tutmamız hakkımızdır.
Allah'ın selamı, rahmeti ve bereketi üzerinize olsun.